Włącz laboratorium w planowanie leczenia — wspólna strategia = lepsze wyniki

Dlaczego laboratorium powinno wiedzieć wcześnie?

Jeśli planujesz skomplikowany przypadek — laboratorium może ci rzucić światło na to co jest możliwe, a co nie. Technik wie np.:

• Czy geometryczne wymogi są osiągalne
• Czy pacjent potrzebuje overdenture czy zwykła proteza wystarczy
• Czy materiał X będzie trwały dla tego pacjenta
• Jak zaplanować etapy aby pacjent cierpiał jak najmniej

Kiedy kontaktować laboratorium w fazie planowania

Przypadek nowy / niezwykły

Jeśli masz pacjenta którego nigdy nie robiłeś — skontaktuj się z laboratorium, powiedz: "Mam pacjenta z przypadkiem, podpowiedzieć?"

Pacjent z dziwną anatomią

• Szczęka bardzo skośna / asymetryczna
• Żuchwa za mała (mikrognacja) / za duża (makrognacja)
• Brakuje miejsc a pacjent chce naturalnie

Wiele brakujących zębów

Jeśli pacjentowi brakuje większości zębów — lepiej zaplanować z laboratorium czy będzie proteza całkowita czy ruchoma, czy implant.

Pacjent z ograniczeniami (alergie, budżet)

• Pacjent ma alergię na akryl — lepiej wiedzieć wcześnie jakie są alternatywy (metal / nylon)
• Pacjent ma budżet 3000 PLN — lepiej wcześnie powiedzieć żeby laboratorium wiedziało że to materiały standardowe, nie premium

Co omówić z laboratorium

Przed zabraniem pacjenta do pracy (idealne: telefonicznie lub email):

1. Historia pacjenta — ile lat, jaką pracę miał wcześniej, co się zmieniło
2. Anatomia — specyficzne cechy anatomiczne, które są ważne
3. Cele pacjenta — co pacjent chce osiągnąć, czego boi się
4. Scenariusz najgorszego przypadku — co jeśli anatomia jest trudniejsza niż się spodziewamy?
5. Materiał i budżet — jaki materiał, jaki budżet pacjenta
6. Termin — kiedy pacjent potrzebuje

Korzyści wspólnego planowania

• Błędy unikane wcześnie — zamiast robić pracę źle i poprawiać, robisz ją dobrze od startu
• Pacjent zaoszczędza pieniądze — mniej reparacji = mniej kosztów
• Pacjent zaoszczędza czas — mniej wizyt na poprawki
• Laboratorium pracuje sprawniej — wie co ma robić, nie czeka na wyjaśnienia
• Zaufanie pacjenta — pacjent widzi że lekarze i laboratorium współpracują

Praktyczny przykład — case study

Scenariusz: Pacjent 65 lat, brakuje dolnych sześciu przedtylnych zębów (zamiast całej żuchwy), górna szczęka w porządku.

Błąd (bez planowania):

• Lekarz robi odcisk dolnej żuchwy
• Wysyła do laboratorium „poproszę protezę dolną"
• Laboratorium robi tradycyjną protezę metalową
• Pacjent przychodzi na przymerkę — „to siedzi dziwnie, spoczniki nie pracują"
• Wysłanie pracy do laboratorium na przebudowę (5 dni)
• Pacjent czeka 3 tygodnie zamiast 10 dni

Prawo (ze wspólnym planowaniem):

• Lekarz bierze odcisk, robi zdj, wysyła do laboratorium: „Pacjent 65 lat, brakuje 6 przednich dołu, ma małą resztkową kość. Sugestia — ruchoma czy overdenture? Jeśli ruchoma — jakby zaplanował retencję?"
• Laboratorium: „Dla tego pacjenta, ruchoma + spoczniki na molarach będzie lepsza. Zaplanujemy balanced bite."
• Lekarz wie na co czekać — przygotowuje pacjenta mentalnie
• Laboratorium pracuje dokładnie, bez pytań
• Pacjent dostaje protezę w 10 dni, na przymiarce zmian